نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1
استادیار پریودانتیکس، گروه پریودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
2
گروه ارتودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
3
کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
4
کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
5
استادیار، گروه جراحی دهان، فک و صورت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
6
استادیار اپیدمیولوژی، گروه اپیدمیولوژی و آمار، دانشکده بهداشت، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند،
10.30468/beyhagh.2026.1854
چکیده
زمینه و هدف: رژیم غذایی، داروها و محدودیتهای جسمانی به پوسیدگی دندان و افزایش بیماریهای دهانی در افراد دارای معلولیتهای ذهنی و جسمی منجر میشوند. این مطالعه به بررسی ابعاد صورت و وضعیت سلامت دهان در این جمعیت پرداخت.
مواد و روشها: این مطالعه مقطعی روی ۸۵ بیمار با معلولیتهای جسمی و ذهنی انجام شد. ابعاد تن سنجی صورت از طریق عکسهای رنگی چاپشده با استفاده از کولیس دیجیتال (۳۰ سانتیمتر) اندازهگیری و با استانداردهای جدول فارکاس مقایسه شد. شاخص پوسیدگی دندان (DMFT ) با بررسی میزان پوسیدگی، پرشدگی و تعداد دندانهای ازدسترفته به دست آمد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS 22 و آزمونهای تی مستقل و تحلیل واریانس (ANOVA ) در سطح معناداری α<0.05 انجام شد.
یافتهها: میانگین شاخص DMFT برابر با 89/1±94/17 بود، بدون تفاوت جنسیتی (p=0.631)، اما تفاوتهای معنیداری مرتبط با سن مشاهده شد (p=0.002). مردان در عرض بینی، ارتفاع بینی، برجستگی بینی، طول لبها، ارتفاع چانه، عرض صورت، ارتفاع آناتومیک صورت، ارتفاع فک پایین و عمق فک بالا بهطور معنیداری ابعاد بزرگتری داشتند (p<0.05). ارتفاع چانه و عمق فک پایین با سن بهطور معنیداری تغییر یافت (p<0.05). در هر دو جنس، فاصله بیرونی چشم، عرض چشم، عرض بینی و ارتفاع چانه که بالاتر از میانگین بودند.
نتیجهگیری: مطالعه نشان داد که شاخص DMFT با افزایش سن در افراد دارای معلولیتهای ذهنی و جسمی افزایش مییابد. ابعاد تن سنجی صورت آنها با افراد عادی متفاوت است، مردان ابعاد بزرگتری نسبت به زنان دارند و این ابعاد با افزایش سن در هر دو جنس تغییر میکند.
کلیدواژهها
عنوان مقاله [English]
Investigating the anthropometric dimensions of the face and DMFT index in patients with physical and mental disabilities in Birjand
نویسندگان [English]
-
Atefeh Ataei
1
-
Majiid Azizi
2
-
Mahdi Azizi
3
-
Hamed Shiran Khorasani
4
-
Alireza Shirzadeh
5
-
Gholam Reza Sharifzadeh
6
1
Assistant Professor, Department of Periodontics, school of dentistry, Birjand University of medical sciences, Birjand, Iran.
2
Department of Orthodontics, School of Dentistry, Birjand University of Medical Sciences, Birjand, Iran.
3
Student Research committee, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran.
4
Student Research committee, Birjand University of Medical Sciences, Birjand, Iran.
5
Assistant Professor, Department of Oral and Maxillofacial Surgery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.
6
Assistant Professor of Epidemiology, Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Health Social Determinants of Health Research Center, Birjand University of Medical Sciences, Birjand, Iran.
چکیده [English]
Background and Aims: Diet, medications, and physical limitations can lead to tooth decay and increased oral diseases in individuals with intellectual and physical disabilities. This study examined the facial dimensions and oral health status in this population.
Materials and Methods: This cross-sectional study was conducted on 85 patients (aged 15-50 years) with physical and mental disabilities. The anthropometric dimensions of the face were measured from color print photographs using a digital caliper (30cm) and compared with the Farkas table standards. The decayed, missing, and filled teeth (DMFT) index was obtained by examining the extent of decay, filling, and the number of lost teeth. Data analysis was performed using SPSS 22 software and independent samples t-test and analysis of variance (ANOVA) at a significance level of α<0.05.
Results: The mean DMFT index was 17.94±1.89, with no gender difference (P=0.631) but significant age-related differences (P=0.002). Men had significantly larger nasal width, height, protrusion, lip lengths, chin height, face width, anatomical face height, mandibular height, and maxillary depth (P<0.05). Chin height and mandibular depth varied significantly by age (P<0.05). In both genders, most facial measurements were below normal averages, except for outer eye distance, eye width, nasal width, and chin height, which were above average.
Conclusion: The study found that the DMFT index rises with age in individuals with mental and physical disabilities. Their facial anthropometric dimensions differ from those of typical individuals, with men having larger dimensions than women, and these dimensions change with age in both genders.
کلیدواژهها [English]
-
DMFT
-
Anthropometric
-
Maxilla
-
Mandible
-
Face
-
Mental retardation
-
Disability
)